چهل روز از پرواز مردِ عقلانیت و ایراندوستی
چهل روز گذشت؛
اما داغ فقدان دکتر علی لاریجانی، هنوز برای ایران و برای همه آنان که قدر عقلانیت، تجربه، تدبیر و خدمت صادقانه را میدانند، تازه است.
او از آن نسل مدیرانی بود که سیاست را میدان هیاهو نمیدانست؛ سیاست برای او عرصه مسئولیت بود، عرصه تصمیمهای سخت، روزهای دشوار، سکوتهای پرهزینه و ایستادن پای منافع ملی. دکتر علی لاریجانی فقط یک چهره سیاسی نبود؛ او بخشی از حافظه مدیریتی جمهوری اسلامی، بخشی از تجربه حکمرانی کشور و یکی از نمادهای عقلانیت عملگرا در مسیر انقلاب بود.
در سالهای طولانی خدمت، هرجا مسئولیتی بر دوش او گذاشته شد، با وقار، متانت، دانش و نگاه ملی وارد میدان شد. چه در عرصه فرهنگ و رسانه، چه در جایگاه قانونگذاری، چه در میدان سیاست خارجی و امنیت ملی، و چه در بزنگاههای حساس کشور، او همواره کوشید صدای تدبیر باشد؛ صدایی که از هیجان عبور میکرد و به مصلحت ایران میاندیشید.
دکتر لاریجانی تکنوکراتی وطنپرست بود؛ مدیری که میدانست کشور را نمیتوان با شعار اداره کرد. ایران به عقلانیت نیاز دارد، به مدیران باتجربه، به گفتوگو، به تحمل، به تصمیمسازی دقیق و به کسانی که در لحظههای سخت، منافع ملی را بر ملاحظات زودگذر ترجیح دهند. او از همین جنس بود؛ اهل کار، اهل فهم ساختار، اهل مسئولیت و اهل ایران.
شاید ارزش برخی شخصیتها زمانی بیشتر آشکار میشود که جای خالیشان دیده میشود. امروز که چهل روز از شهادت او میگذرد، بهتر میفهمیم که حضور چنین مردانی در ساختار حکمرانی، تنها یک عنوان یا مسئولیت اداری نبود؛ سرمایهای برای آرامش، تعادل، عقلانیت و استمرار مسیر کشور بود.
او در روزگار پرآشوب سیاست، وقار را حفظ کرد. در برابر تندبادها، متانت را از دست نداد. در میدان اختلافها، زبان منافع ملی را بر زبان کینه و هیجان ترجیح داد. همین منش است که از او چهرهای ماندگار ساخت؛ چهرهای که حتی مخالفان منصف نیز نمیتوانند نقش، تجربه و خدماتش را در سالهای پس از انقلاب نادیده بگیرند.
امروز در چهلمین روز شهادت دکتر علی لاریجانی، ما تنها برای یک مدیر ارشد نظام سوگوار نیستیم؛ برای مردی سوگواریم که عمر خود را در مسیر ایران، انقلاب، امنیت ملی و حکمرانی عقلانی گذاشت. مردی که نامش با سالهایی از تصمیمهای بزرگ، مسئولیتهای سنگین و روزهای سرنوشتساز این کشور گره خورده است.
یاد او یادآور این حقیقت است که ایران به فرزندان عاقل، وفادار، باتجربه و وطندوست خود نیاز دارد؛ فرزندانی که در میدان خدمت میمانند، هزینه میدهند، کمتر سخن میگویند و بیشتر عمل میکنند.
چهل روز از رفتنش گذشت،
اما نام دکتر علی لاریجانی در حافظه ایران خواهد ماند؛
به عنوان مردی از تبار تدبیر،
سیاستمداری از جنس وقار،
تکنوکراتی عملگرا،
و خادمی وطنپرست برای ایران عزیز.
روحش شاد، یادش گرامی و راه خدمت صادقانهاش پررهرو باد.
احمد بایبوردی
