جناب آقای دکتر پورمحمدی
رئیس محترم سازمان برنامه و بودجه کشور
و سایر دست‌اندرکاران محترم حوزه برنامه، بودجه و امور استخدامی کشور
با سلام و احترام
سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، که امروز با عنوان سازمان تات شناخته می‌شود، بزرگ‌ترین و راهبردی‌ترین مجموعه علمی، پژوهشی و فناورانه بخش کشاورزی کشور است؛ سازمانی که نزدیک به دو هزار عضو هیئت علمی، پژوهشگر و متخصص در آن فعالیت دارند و مأموریت آنان مستقیماً با امنیت غذایی، تولید پایدار، بهره‌وری، تاب‌آوری کشاورزی، حفاظت از منابع پایه و استقلال کشور در حوزه غذا گره خورده است.
مطالبه امروز اعضای هیئت علمی سازمان تات، صرفاً یک مطالبه صنفی یا اداری نیست؛ مطالبه‌ای در دفاع از جایگاه علم، پژوهش، امنیت غذایی و سرمایه انسانی کشور است. اگر کشوری بخواهد در شرایط تحریم، تغییر اقلیم، کم‌آبی، بحران‌های جهانی غذا و نوسانات بازارهای بین‌المللی، مقتدر و مستقل بماند، ناگزیر باید به نهادهای علمی مولد و مسئله‌محور خود با نگاه راهبردی بنگرد؛ و سازمان تات دقیقاً یکی از همین نهادهای کلیدی است.
سازمان تات یک دستگاه هزینه‌بر معمولی نیست. این سازمان، پشتوانه علمی وزارت جهاد کشاورزی و رکن اصلی تولید دانش کاربردی برای مزرعه، باغ، دام، منابع طبیعی، آب، خاک، بذر، واکسن، ژنتیک، گیاه‌پزشکی، مکانیزاسیون و بهره‌وری کشاورزی کشور است. خروجی فعالیت محققان این سازمان در گزارش‌های اداری محدود نمی‌شود؛ اثر آن در مزرعه، در سفره مردم، در کاهش وابستگی، در افزایش تولید، در اصلاح ارقام، در پایداری منابع پایه و در تاب‌آوری کشور آشکار است.
در طول نزدیک به پنج دهه فعالیت، محققان و اعضای هیئت علمی سازمان تات نقش تعیین‌کننده‌ای در معرفی ارقام جدید، پرمحصول، سازگار و مقاوم به تنش‌های اقلیمی ایفا کرده‌اند. یکی از نمونه‌های روشن این اثرگذاری، نقش سازمان در افزایش تولید گندم کشور و کمک به تأمین بیش از ده میلیون تن گندم از مسیر اصلاح، معرفی و توسعه ارقام جدید است. این دستاورد تنها یک موفقیت فنی یا پژوهشی نیست؛ این یعنی تقویت امنیت غذایی، کاهش وابستگی، افزایش قدرت ملی و پشتیبانی از استقلال کشور در یکی از حساس‌ترین محصولات راهبردی.
همان‌گونه که امنیت دفاعی برای کشور حیاتی است، امنیت غذایی نیز یکی از ارکان بنیادین اقتدار ملی است. کشوری که در تأمین گندم، بذر، واکسن، نهاده‌های دانشی، منابع ژنتیکی و فناوری‌های کشاورزی وابسته باشد، در سایر میدان‌های اقتدار نیز با محدودیت مواجه خواهد شد. بنابراین، حمایت از سازمان تات و اعضای هیئت علمی آن، حمایت از یک مجموعه اداری نیست؛ حمایت از امنیت ملی، تولید ملی و آینده ایران است.
متأسفانه در برخی تصمیم‌گیری‌ها، به حقوق و مزایای اعضای هیئت علمی سازمان تات صرفاً به‌عنوان یک عدد در جدول هزینه‌های جاری نگاه می‌شود؛ در حالی که پشت هر عضو هیئت علمی این سازمان، سال‌ها تجربه، دانش تخصصی، کار میدانی، پژوهش مستمر، ارتباط مستقیم با تولیدکننده و حل مسائل واقعی کشور قرار دارد. یک محقق اصلاح نباتات، اصلاح نژاد دام، باغبانی، منابع طبیعی، خاک و آب، گیاه‌پزشکی یا واکسن، گاهی بیست سال تلاش می‌کند تا یک رقم برتر، یک فناوری مؤثر یا یک راهکار بهره‌ورانه را به مرحله اجرا برساند. این تلاش خاموش، در نهایت به افزایش تولید، کاهش مصرف آب، مقاومت در برابر بیماری‌ها، بهبود کیفیت محصول، کاهش واردات و تقویت اقتصاد کشاورزی منجر می‌شود.
از این منظر، هر ریالی که برای حفظ و تقویت سازمان تات و صیانت از جایگاه اعضای هیئت علمی آن اختصاص می‌یابد، هزینه نیست؛ سرمایه‌گذاری بلندمدت، پربازده و راهبردی برای کشور است. اگر قرار است بودجه کشور مسئله‌محور، بهره‌ور و نتیجه‌گرا باشد، سازمان تات یکی از روشن‌ترین نمونه‌های نهادی است که خروجی آن به‌صورت مستقیم در تولید، امنیت غذایی و اقتصاد ملی قابل مشاهده است.
بر همین اساس، انتظار جدی از سازمان برنامه و بودجه کشور و سازمان اداری و استخدامی این است که به سازمان تات با نگاه ویژه، ملی و راهبردی بنگرند. این سازمان نباید در ردیف دستگاه‌های صرفاً مصرف‌کننده منابع دیده شود؛ بلکه باید به‌عنوان یک مجموعه اثربخش، دانش‌بنیان، مولد، پاسخگو و دارای بازده ملی مورد حمایت قرار گیرد.
شایسته است متولیان محترم برنامه و بودجه کشور، به‌ویژه جناب آقای دکتر پورمحمدی، از نزدیک از مؤسسات، مراکز و ایستگاه‌های تحقیقاتی سازمان تات بازدید فرمایند؛ به‌ویژه ظرفیت‌های بزرگ و ملی مستقر در استان البرز که بخش مهمی از زیرساخت‌های پژوهشی، بانک‌های ژن، مؤسسات تخصصی و مراکز کلیدی تحقیقات کشاورزی کشور را در خود جای داده است. مشاهده میدانی این ظرفیت‌ها، محدودیت‌ها، دستاوردها و تلاش‌های محققان، تصویر دقیق‌تری از ارزش واقعی این سازمان ارائه خواهد کرد.
