بیش از سی و پنج سال است که در مجموعه سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (سازمان تات) فعالیت میکنم و همیشه این دغدغه را داشتهام: آیا یافتههای ارزشمند تحقیقاتی به دست کشاورزان میرسد یا بسیاری از آنها همچنان در مراکز تحقیقاتی باقی ماندهاند؟ چرا پس از سالها، فاصله عملی بین کشاورز معمولی و کشاورز […]
بیش از سی و پنج سال است که در مجموعه سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (سازمان تات) فعالیت میکنم و همیشه این دغدغه را داشتهام: آیا یافتههای ارزشمند تحقیقاتی به دست کشاورزان میرسد یا بسیاری از آنها همچنان در مراکز تحقیقاتی باقی ماندهاند؟ چرا پس از سالها، فاصله عملی بین کشاورز معمولی و کشاورز پیشرو و نمونه هنوز محسوس است؟
پاسخ تنها به عملکرد سازمان تات محدود نمیشود؛ بخش عمدهای از این چالش به سیستم اجرایی و انتقال فناوری مربوط است. خوشبختانه با حضور دکتر گل محمدی، ایده «مزرعه الگویی» در سطح وسیع مطرح شد؛ طرحی نوآورانه که دستاوردهای تحقیقاتی را به پکیجهای موضوعی و محصولمحور تبدیل کرده و آنها را در مزرعه پیادهسازی میکند، تا تحقیقات از مرحله آزمایشگاه به تولید واقعی برسند.
اکنون، وظیفه مدیران محترم سازمانهای جهاد کشاورزی استانها و دستگاههای اجرایی است که با این طرح همراه شوند، این فاصله تاریخی بین تحقیق و عمل را کاهش دهند و امکان بهرهبرداری عملی از یافتهها را برای کشاورزان فراهم کنند. سازمان تات با تولید سالانه میلیونها محصول کشاورزی و ارائه فناوریهای محور، نقشی بیبدیل در افزایش تولید و امنیت غذایی کشور ایفا کرده است.
همه ما باید از این تجربهها الگو بگیریم و با همکاری و اجرای عملیاتی، دستاوردهای علمی را به سطح مزرعه و به دست کشاورز برسانیم؛ تا هم منافع ملی تأمین شود و هم امنیت غذایی کشور تضمین گردد.
