اصرار برخی رؤسای سازمان‌های استانی جهاد کشاورزی بر ادغام مراکز تحقیقات کشاورزی استان‌ها در ساختار اجرایی خود، بیش از آنکه نشانه دلسوزی برای تولید و امنیت غذایی باشد، نشانه یک جابه‌جایی خطرناک در توازن قدرت نهادی در بخش کشاورزی است.

در مطب یکی از چشم‌پزشکان بزرگ و خیر تبریزی نشسته‌ام تا نوبت ویزیت من برسد. اینجا، در دل تبریز، جایی که نور امید در دستان یک پزشک جراح چشم به زندگی بیماران بازمی‌گردد. نوبت من آخرین نفر است و در این زمان از شب، که ساعت به هشت عصر نزدیک می‌شود، هنوز با همان انرژی و حوصله‌ای که در ابتدای روز داشت، دکتر به تمامی بیماران توجه می‌کند.

رسول آزمایش، حافظ قرآن کریم و از چهره‌های برجسته قرآنی کشور، با سال‌ها حضور موفق در رقابت‌های ملی و بین‌المللی، به یکی از نمادهای پیوند دانش، هنر و معارف قرآنی در ایران تبدیل شده است.

در سال ۱۳۹۳ بینایی‌اش را به طور کامل از دست داد. آن روزها سخت بودند؛ تخریب سلول‌های شبکیه، وداع با نور، و آغاز مرحله‌ای تازه از زندگی. اما همان‌گونه که در شطرنج هر شکست مقدمه‌ی یک حمله‌ی تازه است، لیلا نیز خود را با تاریکی وفق داد. او نه‌تنها ادامه داد، بلکه در بازی‌های آسیایی هانگژو ۱۴۰۲ دو مدال طلا و یک برنز کسب کرد نشانی از بازگشت درخشان او به اوج.

استان مهدی بخشی، فراتر از روایت یک ورزشکار معلول است؛ این داستانِ ظرفیت نامحدود انسان است. او با زندگی خود به ما نهیب می‌زند که "غیرممکن" تنها یک لغت بزرگ و توخالی در لغت‌نامه‌های کاغذی است که می‌توان در میدان عمل، آن را با یک فنِ کمرِ جانانه، ضربه‌فنی کرد.

تبریزکهن- صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر از سال ۱۳۸۴ در راستای اجرای قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی آغاز به کار کرده و اکنون به عنوان یکی از مهم‌ترین بازوهای حمایتی دولت در مناطق روستایی و عشایری کشور شناخته می‌شود. این نهاد با پرداخت ۷۰ درصد حق بیمه توسط دولت، نقش مهمی در ایجاد امنیت معیشتی پایدار برای اقشار تولیدکننده اما آسیب‌پذیر جامعه دارد.

در روزگاری که تحریم، اقتصاد ایران را به زانو درآورده بود، او به‌جای عقب‌نشینی، کارخانه ساخت؛ میرمصطفی عالی‌نسب مردی که باور داشت مقاومت، از دل تولید می‌گذرد نه از پشت میزهای امن.

پروین‌قدس جنگ را نه از زاویه قهرمانان و پایان‌ها، بلکه از دریچه زندگی انسان‌ها روایت می‌کند. تصاویرش نه اعلامیه‌اند و نه شعار؛ بلکه ثبت آرام و صبور حضوری انسانی‌اند که در هیاهوی بحران‌ها در حال محو شدن است.

جایگاه ویژه محمد عابد تبریزی در سنت شعر آذربایجان، به‌قدری آشکار بود که استاد محمدحسین شهریار نیز در ستایش این تداوم هنری میان پدر و پسر، آن را نمونه‌ای کم‌بدیل از وراثت شعری دانسته است.

چهارمین آیین «زنده‌نامان تبریز» قرار است از قهرمانی یاد کند که نامش بر فراز بلندترین و خشن‌ترین جغرافیای زمین ماندگار شد؛ مردی که از نبرد با صخره، بوران، یخچال و مرگ سرافراز بیرون آمد، اما هرگز از میهمانی هیمالیا بازنگشت.