در دل تبریز، شهری که آوازه مهمان‌نوازی و نیکوکاری مردمانش از دیرباز زبانزد بوده است، شب یلدا تنها بهانه‌ای برای دورهمی‌های خانوادگی نیست، بلکه میدانی برای نمایش اوج همدلی و سخاوت است.

سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات) با بیش از ۵۰ سال سابقه قانونی، علمی و اجرایی، یکی از ستون‌های اصلی حکمرانی کشاورزی در جمهوری اسلامی ایران است. این سازمان نه یک واحد اداری، بلکه بازوی علمی، مرجع تخصصی و مغز متفکر وزارت جهاد کشاورزی در سیاست‌گذاری، تولید دانش، انتقال فناوری و پشتیبانی علمی از تولیدکنندگان محسوب می‌شود.

در وزارت جهاد کشاورزی، همواره افرادی وجود داشته‌اند که در ظاهر همراه و دلسوز نشان می‌دهند، اما در عمل با تصمیم‌سازی‌ها و جریان‌سازی‌های پنهان، به بدنه کارشناسی و علمی وزارتخانه ضربه می‌زنند. یکی از مهم‌ترین مصادیق این رویکرد، تلاش مستمر برای تضعیف یا تغییر ماهیت سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات) است.

شب یلدا، اگرچه بلندترین شب سال است، اما می‌تواند کوتاه‌ترین فاصله میان دل‌ها باشد؛ به شرط آن‌که نامش را خرج لایک و معنایش را قربانی نمایش نکنیم.

صله‌رحم یک شعار نیست؛ یک تمرین روزمره برای انسان ماندن است. تمرینی که اگر فراموش شود، انسانیت خودمان کم‌رنگ می‌شود.

کسب رتبه نخست آذربایجان شرقی در شاخص‌های سرمایه‌گذاری کشور، یک اتفاق ساده یا حاصل روندهای تصادفی نیست؛ این موفقیت بزرگ، برآیند مستقیم یک الگوی مدیریتی مبتنی بر تدبیر، عقلانیت و اعتمادسازی است که در دوره مسئولیت استاندار محترم، دکتر بهرام سرمست در استان نهادینه شده است.

برگزاری هفته پژوهش در سازمان تات در سال جاری را می‌توان نقطه عطفی در مسیر اصلاح نظام پژوهش کشاورزی کشور دانست؛ رویدادی که نشان داد با مدیریت علمی، باور به محققان و تمرکز بر خروجی، می‌توان پژوهش را به موتور محرک توسعه کشاورزی تبدیل کرد.

تبریزکهن- محمدرضا ایازی روزنامه نگار و پژوهشگر علوم سیاسی/ این یادداشت نه با هدف سیاه‌نمایی است و نه برای تحریک احساسات و نه در تقابل سیاسی؛ بلکه تلاشی است برای ثبت واقعیتی عینی از زندگی روزمره بخشی از شهروندان، با اتکا به اعداد، تجربه زیسته و حداقل‌های قابل دفاع معیشتی.

حمایت از رئیس‌جمهور و دولت زمانی معنا پیدا می‌کند که همه ما در یک نقطه مشترک برای اعتلای نام ایران و حفظ عزت آن جمع شویم؛ نقطه‌ای که نامش ایران است.

خاموشی، اگرچه بی‌صدا رخ می‌دهد، اما همچون موجی پنهان، بنیان‌های اقتصادی و اجتماعی را در هم می‌شکند و زندگی روزمره را به میدان بحران تبدیل می کند.